Dylatacje konstrukcji hal cz.2

 tmp7d0e-1Rozmieszczenie dylatacji w hali o konstrukcji stalowej oraz szczegóły oparcia słupów na fundamentach w miejscu dylatacji: 1 – układ poprzeczny, 2- stężenia połaciowe poprzeczne dachu i pionowe słupów.

Słupy mogą być usytuowane na osobnych lub na wspólnym fundamencie. Odstęp między skrajniami tych słupów (m na rysunku) powinien umożliwić ich oczyszczenie z brudu i rdzy oraz zabezpieczenie antykorozyjne. Odstęp zależy od głębokości, czyli wysokości kształtownika słupa h. Zgodnie z PN-EN ISO 12944-3:2001 może on wynosić nawet 300 mm, przy h > 700 mm. Przykład rozmieszczenia dylatacji w hali o konstrukcji stalowej oraz szczegóły (w dwóch wariantach) oparcia słupów na fundamentach w miejscu dylatacji pokazano na rysunku.

Projektując odpowiednio rozmieszczone dylatacje termiczne w obiektach parterowych, można w obliczeniach pominąć wpływ temperatur pochodzenia klimatycznego na wytężenie ustroju. Zgodnie z postanowieniami normy powinny być spełnione następujące warunki:

—    długość obiektu lub jego oddylatowanej części (rozstaw dylatacji) nie może przekraczać w budynkach halowych 150 m, w estakadach 120 m,

—    odległość między najdalszymi względem siebie podporami (stężeniami lub słupami) przenoszącymi siły poziome w rozpatrywanym kierunku, jak również odległość przerwy dylatacyjnej od najbliższego stężenia poziomego nie może przekraczać 60 m.

Jeżeli zastosowanie dylatacji nie jest możliwe i wymagania nie mogą być spełnione, należy w obliczeniach ustroju nośnego uwzględnić wpływ zmian temperatury. Z analiz wynika, że wskutek działania temperatur pochodzenia klimatycznego w halach o znacznej długości skrajne słupy ustroju nośnego ulegają przeciążeniu, które sięga 15% ich nośności. Wpływ ten jest większy, gdy uwzględni się pogorszenie właściwości sprężysto-plastycznych niektórych gatunków stali w niskich temperaturach. Dotyczy to przede wszystkim elementów spawanych, które mają zwiększoną skłonność do kruchych pęknięć w niskich temperaturach.

Lokalne nagrzanie elementów konstrukcji może być związane z technologią (tzw. gorącą produkcją), gdy kolejne procesy produkcyjne zachodzą w warunkach wydzielania się dużej ilości ciepła. Może to powodować wytężenie konstrukcji, które należy uwzględnić w obliczeniach statyczno-wytrzymałościowych.

Dylatacje hal stosuje się również, gdy istnieje możliwość nierównomiernego osiadania podłoża gruntowego, np. przy posadowieniu obiektów na terenach eksploatacji górniczej. W takich sytuacjach projektowych dylatacje zapobiegają powstawaniu dodatkowych wytężeń ustroju nośnego, wywołanych zmianami położenia fundamentów hali.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *